Laid back
Door: Greet Luursema en Harry Fransen
Blijf op de hoogte en volg Greet Luursema en Harry Fransen
27 Januari 2012 | Nieuw Zeeland, Kaikoura
Zo noemen ze zichzelf op Zuidereiland. Nog meer ontspannen dan op Noordereiland. Geen wonder, er wonen hier iets meer mensen dan in Auckland op het Noordereiland. De conductrice van de Coastal Pacific, onze trein van Picton naar Kaikoura, noemde zichzelf zo. Ze had alle tijd voor een praatje, net als de bagagelader in Picton. De conductrice vertelde ons dat Christchurch na de aardbeving 70.000 inwoners minder telt.
Wij merkten vanochtend dat we bij het meer dan 10 minuten wachten op de passagiers voor de shuttlebus in Wellington naar de ferry, nog niet de juiste graad van laidback-zijn hadden bereikt. Nog even oefenen.
Vannacht was de storm onverminderd gebleven en tegen 6.00 uur (tijd van opstaan) was het ook nog flink gaan regenen. Een treurig afscheid van Wellington. De deining aan boord viel mee. De primatour werkte goed tegen zeeziekte maar ook voor Greet zodanig dat ze tot 15.00 uur duf bleef. Het laatste uur voor Picton, de haven, klaarde het flink op en konden we buiten genieten van de prachtige Cook Strait. Vlotte transfer naar het treinstation. Onze bagage was in Wellington al gelabeld voor onze eindbestemming Kaikoura. Nog tijd voor een heerlijk broodje van de stations-Subway.
Onze trein had veel overeenkomsten met de Glacier Express met panoramische rijtuigen en uitleg per koptelefoon. De rit was schitterend, met links de zee en rechts bergen tot 2600 m. Bovendien is de trein voorzien van een open rijtuig. Fris, maar mooi voor foto’s. Via de koptelefoon kwamen we te weten dat het eerste land dat we overzee zouden tegenkomen Chili is, op 9000 km. Indrukwekkend.
Kaikoura is een prachtige oude walvisvaardersnederzetting met nu veel aandacht voor de moderne toerist. Heel veel horeca. Wij zijn direct na aankomst in ons hostel de schiereilandwandeling gaan doen. Wandelen in NZ is sowieso een feest. Alles goed bewegwijzerd, paden zeer goed onderhouden met trappetjes en vlonders en panelen voor de informatievoorziening. Zelfs Zwitserland is er niets bij. Via de bewoonde wereld naar de punt van het peninsula gelopen en hier verrukkelijke knoflookgarnalen (scampi) gegeten bij mobiel tentje. Zeeleeuwen vlakbij. Verder over onverharde paden met uitzichten op zee tegen een achterland van bergen. Onderweg weer Maori-kunstwerken en resten van 11 Maori-nederzettingen, pa’s (versterkte vestigingen). Ze noemen dat hier, ondanks dat het gaat om maximaal 1000 jaar oude resten, archeologische vindplaatsen.
Zeker 15 km gelopen en eenmaal terug was het tijd om te gaan eten. Heerlijke schaal seafood gehad met passende NZ Sauvignon. Bijzonder was de crayfish (kleine kreeft). Kai betekent voedsel en koura is crayfish.
Morgen gaan we op walvisjacht en ’s middags door naar Christchurch.
Ciao Greet
Wij merkten vanochtend dat we bij het meer dan 10 minuten wachten op de passagiers voor de shuttlebus in Wellington naar de ferry, nog niet de juiste graad van laidback-zijn hadden bereikt. Nog even oefenen.
Vannacht was de storm onverminderd gebleven en tegen 6.00 uur (tijd van opstaan) was het ook nog flink gaan regenen. Een treurig afscheid van Wellington. De deining aan boord viel mee. De primatour werkte goed tegen zeeziekte maar ook voor Greet zodanig dat ze tot 15.00 uur duf bleef. Het laatste uur voor Picton, de haven, klaarde het flink op en konden we buiten genieten van de prachtige Cook Strait. Vlotte transfer naar het treinstation. Onze bagage was in Wellington al gelabeld voor onze eindbestemming Kaikoura. Nog tijd voor een heerlijk broodje van de stations-Subway.
Onze trein had veel overeenkomsten met de Glacier Express met panoramische rijtuigen en uitleg per koptelefoon. De rit was schitterend, met links de zee en rechts bergen tot 2600 m. Bovendien is de trein voorzien van een open rijtuig. Fris, maar mooi voor foto’s. Via de koptelefoon kwamen we te weten dat het eerste land dat we overzee zouden tegenkomen Chili is, op 9000 km. Indrukwekkend.
Kaikoura is een prachtige oude walvisvaardersnederzetting met nu veel aandacht voor de moderne toerist. Heel veel horeca. Wij zijn direct na aankomst in ons hostel de schiereilandwandeling gaan doen. Wandelen in NZ is sowieso een feest. Alles goed bewegwijzerd, paden zeer goed onderhouden met trappetjes en vlonders en panelen voor de informatievoorziening. Zelfs Zwitserland is er niets bij. Via de bewoonde wereld naar de punt van het peninsula gelopen en hier verrukkelijke knoflookgarnalen (scampi) gegeten bij mobiel tentje. Zeeleeuwen vlakbij. Verder over onverharde paden met uitzichten op zee tegen een achterland van bergen. Onderweg weer Maori-kunstwerken en resten van 11 Maori-nederzettingen, pa’s (versterkte vestigingen). Ze noemen dat hier, ondanks dat het gaat om maximaal 1000 jaar oude resten, archeologische vindplaatsen.
Zeker 15 km gelopen en eenmaal terug was het tijd om te gaan eten. Heerlijke schaal seafood gehad met passende NZ Sauvignon. Bijzonder was de crayfish (kleine kreeft). Kai betekent voedsel en koura is crayfish.
Morgen gaan we op walvisjacht en ’s middags door naar Christchurch.
Ciao Greet
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
